Τελευταία Νέα:

Η υπεραιωνόβια Πόντια που έκλεισε τα 104 χρόνια! Γεννήθηκε στον Πόντο και μαγειρεύει μόνο Ποντιακά!


της Ελένης Λαζάρου

Η τούρτα στα γενέθλια της Παρέσσας Ορφανίδου δεν μπορούσε να χωρέσει 104 κεράκια...

Αυτό όμως δεν την εμποδίζει γιορτάζει κάθε χρόνο τα γενέθλιά της μαζί με συγγενείς και φίλους στο Λιβαδοχώρι Σερρών. Η σούπερ - γιαγιά από το Λιβαδοχώρι Σερρών πλένει τα ρούχα της στο χέρι, κάνει το σπίτι της λαμπίκο και μαγειρεύει σπεσιαλιτέ της Ποντιακής κουζίνας τις οποίες τρώει μαζί με τις φίλες της. Ανήμερα των γενεθλίων της αποκαλύπτει στα SerraikaNea.gr το μυστικό της μακροζωίας της….

Η γιαγιά Παρέσσα είναι αεικίνητη. Πέρα από τις δουλειές του σπιτιού περνάει πολλές ώρες φροντίζοντας τον κήπο της και πολλές φορές μιλάει στα φυτά της. Η ηλικία της δεν της φαίνεται αλλά η ταυτότητά της είναι αδιάψευστος μάρτυρας ότι είναι 104 ετών καθώς όπως βλέπετε γεννήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1915.

Η καθημερινότητα της γιαγιάς Παρέσσας δεν διαφέρει από αυτήν των γυναικών που έχουν τα μισά της χρόνια. Ξυπνάει νωρίς το πρωί, κάνει δουλειές, πίνει καφέ με τις φίλες της, μαγειρεύει, πλένει, σκαλίζει και τις Κυριακές στηριζόμενη στο μπαστουνάκι της πηγαίνει στην Εκκλησία. 

Όταν οι νεότερες γυναίκες ζητούν την συμβουλή της για θέματα που τους αγχώνουν η γιαγιά Παρέσσα συνηθίζει να τους λέει χαμογελώντας: “Αν θέλετε να φτάσετε στα χρόνια μου πρέπει να μην αγχώνεστε. Η στενοχώρια δεν χρειάζεται στην ζωή”.


“Ποιο είναι το μυστικό της μακροζωίας σας;” την ρώτησα με ενδιαφέρον. "Ο πολύς και καλός ύπνος, το καλό φαγητό και ο ...εγωισμός μου!" είπε γελώντας και πρόσθεσε: “θέλω να κάνω τα πάντα μόνη μου και να μην επιβαρύνω τα παιδιά μου. Έτσι βρίσκω την δύναμη να δουλεύω και να περπατάω σαν νέα. Γιατί στο μυαλό μου η ηλικία μου είναι μικρότερη από αυτήν που γράφει η ταυτότητά μου”...

“Δηλαδή τρώτε πολύ; και δίχως περιορισμούς;” την ρώτησα με απορία. “Βέβαια. Τρώω φρούτα, λαχανικά και Ποντιακά φαγητά που μαγειρεύω μόνη μου. Όπως πισία, μαντί, τανώμενο σορβά, διάμεσα, ποντιακό μανάτ` και άλλα πολλά. Εννοείται πως τα φύλλα για τις πίτες τα ανοίγω μόνη μου. Τρώω πολλά γαλακτοκομικά ενώ σε όλα τα φαγητά βάζω μπόλικο σκόρδο. Αλλά τρώω με μέτρο….”

Ένα άλλο στοιχείο που προκαλεί τον θαυμασμό όλων στην γιαγιά Παρέσσα είναι πως έχει πολύ καλή μνήμη. Θυμάται με λεπτομέρειες τα παιδικά της χρόνια και όλες τις στιγμές της ζωής της και της αρέσει να τις διηγείται στις φίλες της. Της αρέσει τόσο να μιλάει που καμιά φορά ξεχνά το φαγητό στην κουζίνα και χρειάζεται να σβήσει τον φούρνο κάποιος άλλος…


Το 1933 σε ηλικία 18 χρονών, παντρεύεται τον εικοσάχρονο Στυλιανό Ορφανίδη. Από οικογένεια με παππού ιερέα, η Παρέσσα μπαίνει πάλι σε οικογένεια ιερατική. (Κουνιάδος ιερέας). 

Στη Σκοπιά ζει όλες τις κακουχίες του πολέμου με φτώχεια και στερήσεις και το 1951 έρχεται στο Λιβαδοχώρι έχοντας τέσσερα παιδιά (36 χρονών). Στο χωριό, κύρια ασχολία της είναι η παραγωγή καπνού και η φροντίδα του σπιτιού με όλες τις δυσκολίες εκείνης της εποχής.

Το 1961 (46 χρονών) αρρωσταίνει βαριά και όλοι πιστεύουν ότι θα την χάσουν. Ο Θεός όμως έχει άλλα σχέδια. Το 1965 (50 χρονών) πηγαίνει στην Αθήνα ακολουθώντας τον γιο της Γιάννη και το 1987 χάνει τον άντρα της. (Χηρεύει σε ηλικία 72 χρονών). Μέχρι το 2013 μένει στην Αθήνα, αλλά η ψυχή της αναζητά το χωριό, οπότε και επιστρέφει. (98 χρονών).

Στήριγμά της ο μεγάλος της γιος Γιάννης (78 χρονών) που την λατρεύει και την επισκέπτεται κάθε μήνα για 15 ημέρες. Τα τελευταία 5 χρόνια λοιπόν, η Παρέσσα Ορφανίδου είναι κάτοικος Λιβαδοχωρίου έχοντας στο πλευρό της τον γιο της, 6 μήνες το χρόνο.



Πηγή: Serraika Nea





Δεν υπάρχουν σχόλια